La Bibliothèque polonaise des Batignolles et ses fonds slaves dans le paysage politique de la Grande Émigration

Tuż po zakończeniu Powstania listopadowego i rusyfikacji ludności polskiej niezbędne stało się tworzenie miejsc przechowywania polskiego dorobku intelektualnego. Powstańcy, zmuszeni do uchodźstwa założyli w Paryżu, będącym wówczas głównym miejscem polskiej emigracji dziewiętnastowiecznej, instytucje kulturowe, oświatowe oraz naukowe. Oficjalnie założona w 1842 roku Polska Biblioteka szkolna przy Batignolles staje się główną instytucją opozycyjną wobec Biblioteki Polskiej w Paryżu, wówczas pod wodzą księcia Adama Jerzego Czartoryskiego, przywódcą konserwatywnego i liberalnego obozu Wielkiej Emigracji. Na początku lat czterdziestych dziewiętnastego wieku Biblioteka Batiniolska była jeszcze skromną biblioteką szkolną, jednak to od lat pięćdziesiątych jego zbiory nieustannie powiększały się o ważne depozyty emigracji, działaczy, pisarzy, polityków i ugrupowań politycznych. Tutejszy artykuł skupi się na wielorakich funkcjach pełnionych przez Bibliotekę Batiniolską oraz na porównaniu ich z funkcjami spełnionymi przez Bibliotekę Polską w Paryżu, jej głównym rywalem. Także opisany artykuł pozwoli nam przedstawić jej ponad trzydziestoletnią ewolucję, jej strefy wpływów na kulturę narodową oraz polską emigrację we Francji.