https://interfas.univ-tlse2.fr/slavicaoccitania/5136 Entrées d’index fr 0 https://interfas.univ-tlse2.fr/slavicaoccitania/5135 La singularité des librairies du xixᵉ siècle réside dans les rapports étroits et souvent conflictuels qu’elles entretenaient avec le pouvoir politique. Les métiers du livre – libraires, imprimeurs, éditeurs – en plein essor durant cette période, ont dû sans cesse travailler avec les contraintes imposées par les autorités. L’article analyse la naissance de la première librairie polonaise indépendante en 1835 fondée par des exilés issus de la Grande Émigration. En s’appuyant sur l’étude du réseau des libraires français et polonais diffusant les ouvrages slaves à Paris, l’auteur propose une typologie des fonds disponibles au xixᵉ siècle. L’examen des catalogues met en évidence la double influence exercée sur ces publications : d’une part, la réglementation française encadrant l’imprimerie, et d’autre part, les tensions politiques internes propres à l’émigration polonaise. The uniqueness of nineteenth-century bookstores lay in their close, often tense relationship with political power. During this period of rapid growth, booksellers, printers, and publishers constantly had to navigate the restrictions imposed by the authorities. This article examines the creation of the first independent Polish bookstore in 1835, founded by exiles of the Great Emigration. By studying the network of French and Polish booksellers who distributed Slavic works in Paris, the author offers a typology of the collections available in the nineteenth century. The analysis of the catalogues reveals a dual influence on these publications: the regulatory framework imposed by the French state on printed material and the political divisions that ran across the Polish émigré community. Specyfika księgarstwa xix wieku polegała na stałych i trudnych relacjach, jakie utrzymywało ono z władzami. Zawody księgarza, drukarza i wydawcy, które w tym okresie uległy intensywnemu rozwojowi i ukształtowały nowy pejzaż książki, musiały nieustannie uwzględniać ten wymiar. Okres analizowany w niniejszym artykule przyniósł powstanie pierwszej niezależnej księgarni polskiej w 1835 roku, a następnie Księgarni Katolickiej Polskiej w Paryżu – obydwie założone przez powstańców i emigrantów fali Wielkiej Emigracji. Analizując działalność sieci księgarzy francuskich i polskich sprzedających w Paryżu książki słowiańskie – polskie, ale także rosyjskie – artykuł proponuje typologię księgozbiorów dostępnych w sprzedaży w latach 30. i 40. xix wieku. Studium katalogów tych księgarni świadczy o podwójnej presji wywieranej na drukowane publikacje: z jednej strony przez francuskie regulacje ograniczające ich produkcję, z drugiej – przez wewnętrzne przemiany polityczne wstrząsające Wielką Emigracją. sam., 24 janv. 2026 18:38:40 +0100 mar., 29 sept. 2026 10:19:39 +0200 https://interfas.univ-tlse2.fr/slavicaoccitania/5135